Math ( মঠ) ll Barpeta satra ll

The monastery can be seen near the north-east corner of the kirtan house.  The pressure house adjacent to the monastery is called Chai Ghar.  The outer pinnacle of the monastery measures 21 meters in circumference and 14 meters in circumference.  At the age of 94, the great man Sri Sri madhavadeva came from Sundaridiya Satra in 1563 A.D. (1505 A.D.) to settle in this holy place.  Madhavdev was the founder of Barpeta Satra, spent about eight years here.  The monastery is decorated in this sacred abode of the great man as a symbol of epoch after Tera Tirava.  Patmadai, a widow named Dahakari of an unknown king, wished her husband well and instructed her guru, Padma Atai, to decorate the monastery with the Aham royal construction method.  Inside the monastery there is a stepping stone of a great man, a guru seat with a brass eagle bird and a wooden head and it is taken out from inside the monastery as an object of service from time to time.  In addition to the prevailing Chaidhya context in the session, the topic is also discussed in the monastery at night and in the evening.  The monastery has been run for many years;  However, after the formation of the Barpeta Sessions Management Committee, arrangements were made to run the committee and it has continued to this day.

  The period of construction of the monastery is more than two and a half years, i.e. it was built in 1845 AD (18 Shok), approximately three hundred years after the death of the great man Madhavadeva.  The meeting is held in the courtyard of the monastery after witnessing the monastery.  The courtyard of the monastery is called Pankaj Bilas Baikuntha.  Every year on the 7th day of the month of Bahag, in front of the Dalan, the Thul Tin Hati Bir Kirtan is performed.  To the east of the monastery is a colorful flower garden planted by the great man Madhavadeva.  Colorful flower petals and flowers are used as kirtan in kirtan houses.  Apart from Satriya, the saints appointed in the context and the devotees who are subordinate to the Satra, there is no rule for anyone else to enter the Chai Ghar and the Math.

 কীৰ্ত্তন ঘৰৰ উত্তৰ পূৱ কোনৰ নিচেই কাষতে মঠটো দেখিবলৈ পােৱা যায় । মঠৰ লগত সংলগ্ন চাপৰ ঘৰটোক চৈ ঘৰ বােলা হয় । মঠৰ তল ভাগৰ বাহিৰ পিনেৰে পৰিধিৰ জোখ ২১ মিটাৰ আৰু ওখ ১৪ মিটাৰ । ৯৪ বছৰ বয়সত মহাপুৰুষ শ্ৰীশ্ৰীমাধৱদেৱে ১৫৮৩ খৃঃ ( ১৫০৫ শক ) ত সুন্দৰীদিয়া সত্ৰৰ পৰা আহি এই পবিত্র স্থানতেই বাসস্থান সজাই থাকিবলৈ লৈছিল । বৰপেটা সত্র প্রতিষ্ঠাপক মাধৱদেৱ মহাপুৰুষে ইয়াত প্রায় আঠ বছৰ কাল অতিবাহিত কৰিছিল । তেৰাৰ তিৰােভাৰ পিচত যুগমীয়া চিহ্ন স্বৰূপে মহাপুৰুষৰ এই পবিত্র বাসস্থানতেই মঠটো সাজি উলিয়ায় । এজন অজ্ঞাত ৰজাৰ দহকড়ি নামৰ এগৰাকী বিধবা পাটমাদৈয়ে তেওঁৰ স্বামীৰ মঙ্গল কামনা কৰি তেওঁৰ ধৰ্ম্মগুৰু পদ্ম আতাই নির্দেশ দি যােৱা মতে এই মঠটো সম্পূর্ণ আহােম ৰজাদিনীয়া নির্মাণ পদ্ধতিৰে ৰাজ খনিকৰৰ হতুৱাই সজাইছিল । মঠৰ ভিতৰত মহাপুৰুষৰ এটি পদশিলা , পিতলৰ গৰুড় পক্ষীযুক্ত এখন গুৰু আসন আৰু এখন কাঠৰ ডাঙৰ পৰা আছে আৰু সেই আপুৰুগীয়া সম্পদবােৰ সময়ে সময়ে সেৱাৰ বস্তু স্বৰূপে মঠৰ ভিতৰৰ পৰা উলিওৱা হয় । সত্ৰত প্ৰচলিত চৈধ্য প্রসঙ্গৰ উপৰিও মঠতে ৰাতিপুৱা আৰু আবেলি সময়ত সুকীয়াকৈ প্রসঙ্গ কৰা হয় । মঠৰ প্রসঙ্গ বহু বছৰ ধৰি সমূহৰ দ্বাৰা চলােৱা হৈছিল ; কিন্তু পিচলৈ বৰপেটা সত্ৰ পৰিচালনা কমিটি গঠন হােৱাত এই কমিটিৰ দ্বাৰা চলােৱাৰ ব্যৱস্থা কৰা হয় আৰু তেনেদৰে আজিলৈকে চলি আছে । মঠৰ নিৰ্মাণৰ কাল আঢ়ৈশ বছৰৰ অধিক হৈছে অর্থাৎ মহাপুৰুষ মাধৱদেৱৰ তিৰােভাবৰ ডেৰশ বছৰ পিচত অনুমান ১৭৪৫ খৃঃত ( ১৬৬৭ শক ) নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল । মঠক সাক্ষী কৰিয়েই মঠৰ চোতালত বৰপেটা সত্ৰৰ সমূহ ভকতৰ বৈঠকবােৰ বহে । মঠৰ চোতালক পঙ্কজ বিলাস বৈকুণ্ঠ বােলা হয় । প্রতি বছৰে বহাগ মাহৰ সাত তাৰিখে দালানৰ সন্মুখত হােৱা থুল তিনি হাটীৰ বীৰ কীৰ্ত্তনৰ সামৰণিও ইয়াতেই হয় । মঠটোৰ পূৱত আছে মহাপুৰুষ মাধৱদেৱে নিজ হাতে ৰােপন কৰা ৰঙিয়াল ফুলৰ উদ্যানখন । ৰঙিয়াল ফুলৰ পাত আৰু ফুল কীৰ্ত্তন ঘৰত নিৰ্মালি হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয় । সত্ৰীয়া , প্রসঙ্গত নিযুক্ত সাধু সন্ত আৰু সত্ৰৰ আজ্ঞাধীন ভকতৰ বাহিৰে আন লােকে চৈ ঘৰ আৰু মঠৰ ভিতৰলৈ যােৱাৰ নিয়ম নাই ।